Zapraszamy!
Zapraszamy!

Wałcz

Zabytkowy Wałcz

Przed rozpoczęciem zwiedzania ciekawych zakątków danego miejsca należy zapoznać się z jego historią, najlepiej najwcześniejszą. W zagłębianiu tej wiedzy z pewnością pomoże Muzeum Ziemi Wałeckiej, posiadające obszerne zbiory dotyczące dziejów Wałcza i będące jednym z kluczowych zabytków miejskich. Muzeum znajduje się przy ulicy Pocztowej, w charakterystycznym neoklasycystycznym dworku pochodzącym z przełomu wieków XVIII i XIX. Sąsiadującym z Muzeum zabytkiem, znajdującym się na rogu ulic Pocztowej i Kilińszczaków, jest budynek Poczty Głównej. Wzniesiony został w 1895 roku w stylu neogotyckim z charakterystycznymi dla tej budowli neoromańskimi sklepieniami, ornamentami i mozaikami. Przedłużeniem ulicy Kilińszczaków jest ulica Zdobywców Wału Pomorskiego, nad którą góruje znakomity gmach dawnego Kolegium Jezuickiego (Ateny Wałeckie)- obecnie, znane jako Zespół Szkół nr 1 im. Kazimierza Wielkiego. Dzieje powstania Kolegium sięgają lat 1798-1805 i jest ono przykładem późnobarokowego założenia. Warte wymienienia są również wałeckie kościoły: p.w. św. Antoniego i p.w. św. Mikołaja. Obie świątynie zbudowano w stylu neogotyckim.

Źródła: polskaniezwykla.pl, polskieszlaki.pl, ateny.zwa.pl, walcz.pl

Grupa Warowna Cegielnia – bunkry skansen

Będąc w Wałczu nie można pominąć, zlokalizowanej przy ulicy Południowej, Grupy Warownej Cegielnia – skansenu, który może być gratką dla miłośników militariów i zainteresowanych okresem II Wojny Światowej.

„Cegielnia” to wycinek Wału Pomorskiego (Pommernstellung, czyli pozycja pomorska) – pasa umocnień zbudowanego przez Niemców w latach 30 XX wieku. Całkowita długość Wału Pomorskiego wynosi 235 km i rozciąga się od Gorzowa Wielkopolskiego po Biały Bór.

Obiekty jakie można tam zobaczyć to schrony typu B ( B-Werk) ze stanowiskami strzelniczymi czy rozległe podziemia. Obszar Cegielni to dwie linie schronów. Pierwsza – schrony główne oraz jedno- i wielosektorowe. Druga natomiast to schron bojowy, obserwacyjny i bierny (przeznaczony dla obsługi i armat przeciwpancernych).

Źródła: bunkry.eu, sww.w.szu.pl

Przyroda Wałcza

Wałcz należy do miast wyjątkowych ze względu na swoje uwarunkowania przyrodnicze. Jako jedno z niewielu miast w Polsce położone jest między dwoma jeziorami – Zamkowym i Raduń.

Jezioro Zamkowe to niemal 11 km malowniczego wybrzeża z punktami widokowymi, zabudowaniami mieszkalnymi, ale też działkami rekreacyjnymi, polami i łąkami. Może zastanawiać skąd wzięła się nazwa tego jeziora. Otóż zakłada się, że na cyplu jeziora wzniesiono w XIV wieku zamek, którego pozostałości mogą znajdować się w miejscu dzisiejszego sądu.

Raduń natomiast rozciąga się od Wałcza aż do wsi Strączno, położonej niemal 7 km od Wałcza (droga krajowa nr 22). Prawie połowę linii brzegowej stanowią lasy bukowo-dębowe, na pozostałą część składają się natomiast zabudowania miasta, ogrody i łąki. Bezpośrednio przy „Raduniu” zlokalizowane są takie obiekty jak: Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji (MOSiR) z kąpieliskiem i zjeżdżalnią, Ośrodek Przygotowań Olimpijskich (Centralny Ośrodek Sportu), „Morzycówka” - Ośrodek Edukacji Leśnej czy „Tawerna pod Wieżą” - restauracja dysponująca strzeżoną plażą.

Źródła: walcz.pl, wedkuje.pl, zamki.res.pl

Bukowy las, a w nim...

…wiele atrakcji oczywiście. Bukowina, bo tak właśnie Wałczanie nazywają ten kompleks leśny, to nie tylko bogaty drzewostan. Dorodne buki otaczają niezwykle urodziwy akwen, jakim jest rynnowe Jezioro Raduń – istny raj dla amatorów przyrody. Liczne trasy pieszo – rowerowe łączą miejsca, które każdy powinien poznać. Spośród najważniejszych należy wymienić Ośrodek Edukacji Przyrodniczo – Leśnej „Morzycówka”. Z pewnością nie da się zapomnieć wiedzy przyswojonej w tym Ośrodku, gdyż nauka odbywa się na świeżym powietrzu w arboretum, leśnej ścieżce edukacyjnej bądź wewnątrz przy kominku (zależnie od pory roku). Istotnym punktem, który kryje Bukowina jest podwieszana kładka, łącząca brzegi „Radunia” w najwęższym miejscu, zwana wiszącym mostem. Data jego powstania przypada na rok 1978 i co ciekawe, zajął miejsce drewnianego Mostu Kłosowskiego. Przemierzając bukowy las nie można pominąć, bardzo ważnego dla Wałcza, Ośrodka Przygotowań Olimpijskich – dużego kompleksu sportowego. Choć nazwa sugeruje, że możemy spotkać tam tylko wyczynowych sportowców, nic bardziej mylnego. OPO jest otwarty dla wszystkich – turystów i mieszkańców.

Źródła: ekologia.szczecin.pl, polskaatrakcyjna.pl

Okolice Wałcza

Kłębowiec – pałac Golców

Któż z nas nie lubi zwiedzać klimatycznych ruin zamków i słuchać związanych z nimi historii o duchach ? Co prawda zamków i duchów (może) nie będzie, ale za to nie mniej ciekawy pałac – owszem. W Kłębowcu, 9 km od Wałcza jadąc w kierunku Czaplinka, znajdują się pozostałości pięknego niegdyś założenia parkowo - pałacowego rodziny Golców. Niestety uległ on zniszczeniu w wyniku pożaru, który miał miejsce w roku 1945. Pałac został wzniesiony pod koniec XVII wieku, więc jest to typowy obiekt barokowy. Jednopiętrowy budynek wzniesiony na kształt podkowy, zdobiony pilastrami (dekoracyjne filary pełniące funkcję konstrukcyjną) góruje nad Kłębowianką – dopływem Dobrzycy. Dopełnienie pałacu stanowi park – ogród o bogatym drzewostanie. Oglądając ruiny (należy wiedzieć, że tylko z zewnątrz) można dostrzec na wewnętrznych ścianach wyjątkowe dekoracje, natomiast na elewacji południowej od strony ogrodu widnieje tarcza herbowa.

Źródło: „Ziemia Wałecka”, Polskie Towarzystwo Krajoznawcze, RSW ZG PIŁA z1770/88 n. 8000 egz. E-11/2

Zapomniana kuźnica

Trochę niedocenionym i zapomnianym (a niezwykle ciekawym) obiektem, o którym warto pamiętać podczas zwiedzania okolic Wałcza jest zabytkowa kuźnica wodna. Dla niewtajemniczonych – kuźnicą nazywamy zakład, w którym wytwarza się wyroby metalowe np. podkowy. Kuźnia nad rzeką Dobrzycą w pobliżu Wiesiółki (na niektórych mapach może pojawiać się pod nazwą Czapla) powstała w 2 poł. XIX wieku i działała aż do roku 1956. Młot wykorzystywany w kuźni wprawiany był w ruch za pomocą trzech ogromnych kół, które z kolei napędzała siła wody (tzw. koła wodne). Choć do dnia dzisiejszego przetrwały tylko znikome pozostałości to warto się przyjrzeć z bliska temu jedynemu zabytkowi techniki Ziemi Wałeckiej.

Źródła: otwartezabytki.pl, dziennik.com, '„Ziemia Wałecka”, Polskie Towarzystwo Krajoznawcze, RSW ZG PIŁA z1770/88 n. 8000 egz. E-11/2'

Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Skrzatuszu

Niezwykle interesującym miejscem, położonym w niedalekim sąsiedztwie Wałcza, jest Skrzatusz. Dotrzemy tam wybierając drogę krajową nr 10 w kierunku Piły. W Skrzatuszu znajduje się kościół parafii rzymskokatolickiej pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny - wyjątkowy nie tylko dlatego, że jest perełką architektoniczną, ale również ze względu na swoją bogatą historię.

Kościół, który możemy obecnie podziwiać powstał w latach 1687 - 1694 na polecenie Jana III Sobieskiego. Nakazał on, w ramach podziękowania za wygraną bitwę pod Wiedniem, wybudować nowy kościół na miejsce starego. W skrzatuskim sanktuarium u szczytu tabernakulum usytuowana jest XV - wieczna drewniana Pieta, o której osobliwości świadczy niezwykła historia. Figura do roku 1575 znajdowała się w kościele w Mielęcinie koło Tuczna. W cudowny sposób przetrwała czas reformacji i zamieszek religijnych. Ocalona z rąk protestantów przez pilskiego garncarza została umieszczona w kościele w Skrzatuszu. Stało się to za sprawą mieszkanki tej wsi – Katarzyny Kadrzyckiej. W 1660 roku Pieta została uznana za cudowną i na głównym ołtarzu pozostaje, od roku 1701, po dziś dzień.

Sanktuarium jest również nieocenionym dziełem architektury. Jako budowla barokowa cechuje się bogatymi zdobieniami i nasyconą kolorystyką. Dominuje ołtarz, nad nim baldachim, którego wsparcie stanowią spiralne kolumny. Wrażenie robią tzw. freski iluzoryczne o niezwykłej głębi i trójwymiarowości.

O sanktuarium w Skrzatuszu można pisać wiele, ale najlepiej zobaczyć je na własne oczy.

Źródło: skrzatusz.intrux.pl

Górka magnetyczna

Jedną z atrakcji okolic Wałcza jest, usytuowana między Strącznem a Rutwicą, magnetyczna górka zwana też czarodziejską. Górka zasłużyła na takie miano ze względu na osobliwą anomalię, która została tam zaobserwowana. Mianowicie z pewnego względu – fizycznego, bądź magicznego - przedmioty (butelki tudzież samochody) zamiast staczać się przyjmują kierunek odwrotny – przemieszczają się w górę.

Źródło: polskaniezwykla.pl